zondag 13 april 2014

even zeuren.......!

 
Prachtig gedicht van Annie M.G. Schmidt
 
ik ben nog fit van lijf en verstand,

Wel wat artrose in mijn heup en mijn knie. 
Als ik me buk, is het net of ik sterretjes zie. 
Mijn pols is iets te snel, mijn bloeddruk wat te hoog. 
maar ik ben nog fantastisch goed...zo op 't oog 

Met de steunzolen die ik heb gekregen, 
loop ik weer langs 's Heerens wegen, 
kom ik in de winkels en ook weer op het plein. 
Wat heerlijk zo gezond te mogen zijn. 
Wel gebruik ik een tabletje om in slaap te komen 
en over vroeger te kunnen dromen. 
Mijn geheugen is ook niet meer zoals het was 
en ik ben weer vergeten wat ik gisteren nog las. 
Ook heb ik wat last met mijn ogen 
en mijn rug raakt meer en meer gebogen. 
De adem is wat korter, mijn keel vaak erg droog. 
Maar ik ben nog fantastisch...zo op 't oog. 

Is het leven niet mooi, het gaat zo snel voorbij, 
als ik kijk naar de foto's, over vroeger van mij. 
Dan denk ik terug aan mijn jeugdige jaren. 
Wilde ik een jas, dan moest ik heel lang sparen. 
Ik ging fietsen en wandelen, overal heen, 
en ik kende geen moeheid, zo het scheen. 
Nu ik ouder word, draag ik vaak blauw, grijs of zwart 
en ik loop heel langzaam, vanwege mijn hart. 
Doe het maar op uw gemak, zei de cardioloog. 
U bent nog fantastisch...zo op 't oog 

De ouderdom is goud, ja begrijp me wel. 
Als ik niet kan slapen en dan tot honderd tel. 
Dan twijfel ik, denk ik of dat wel waar is 
en of dat beeld van goud niet een beetje raar is. 
Mijn tanden liggen in een glas, 
mijn bril op tafel, gehoorapparaat in mijn tas 
Mijn steun zolen naast het bed op de stoel. 
U weet dus wat ik met die twijfel bedoel. 
Trek niets in twijfel, zei de pedagoog. 
U bent nog fantastisch goed...zo op 't oog. 

En 's morgens als ik ben opgestaan 
en eerst de afwas heb gedaan, 
lees ik het laatste nieuws in de krant. 
Ik wil toch bijblijven en naderhand 
doe ik van alles, eerst geef ik de planten water, 
de kamer stoffen doe ik later. 
Wel gaat alles wat traag 
heb na 't eten wat last van mijn maag. 
Maar ik wil niet zeuren, want 't mag, 
dat is heel gewoon op je oude dag. 
Aanvaard het rustig zei de psycholoog.. 
U bent nog fantastisch goed...zo op 't oog
 
liefs, Janny
 
 

14 opmerkingen:

Ineke zei

Heerlijk Annie M.G.! Een beetje zelfspot is nooit weg.

Marjan zei

wat een geweldig gedicht, ik heb het met een grote glimlach gelezen. Sommige dingen waren wel een beetje herkenbaar maar de meeste gelukkig (nog) niet ;-)
Dank je wel Janny!
Groetjes weer

Alie Hoogenboezem-de Vries zei

Leuk dat je dit te gekke gedicht weer in beeld laat komen...geweldig! Dankjewel voor de grote glimlach

Lida zei

Oh hemeltje, ik ben pas 64 en al een heleboel van deze kreukels zijn in mijn bezit! Maar ik geniet alle dagen hoor, maar inderdaad wel wat langzamer! Grijns!
Bedankt voor een brede glimlach! Knuffel
Lida

joke zei

Leuk gedicht. Ik kende het niet en heb gelukkig de meeste symptomen nog niet ;-)

Chris zei

Wat kon ze dat toch goed hè, met heel gewone woorden dingen omschrijven en dat met veel humor! Heerlijk!

christina zei

mooi

Monica zei

hi, hi, heel herkenbaar, schitterend zijn die gedichten van haar hè!

tiny zei

Heel toppie!!! Wat een prachtig gedicht.

Johanna Faber zei

Ja oude worden!! grrrrrrrrrrrr
maar zo herkenbaar
Fijne paasdagen groetjes uit Zweden

meta zei

:-)

Hannie de Beer zei

Leuk, maar gelukkig kunnen we nog heel goed mee!

Anoniem zei

Zo herkenbaar en niet altijd met een glimlach te aanvaarden,maar alleen maar balen.
Sterkte Jannie en bedankt voor dit gedicht.
goed weekend
groetjes,Truus uit Drenthe

Anita zei

Wat had Annie toch geweldige gedichtjes, en zo herlijk raak.